Valiye, milletvekiline, belediye başkanına, rektöre çoğu zaman ulaşmak mümkün.
Ama kimi zaman bu kapıların da kapandığı oluyor.
Asıl sorun ise bazı müdür ve idarecilerde bu durumun neredeyse alışkanlığa dönüşmesi.
Telefon çalıyor, açan yok.
Mesaj gidiyor, cevap yok.
Vatandaş kuruma gidiyor, müdürüyle görüşemiyor.
Örnek olması açısından, daha önce bir vatandaşın Valiliğe verdiği dilekçeye de değinelim.
Vatandaş, yaşadığı mağduriyeti anlatmak için bir kurumun ilgili idarecisini defalarca aradığını, telefonlarına çıkılmadığını ve kuruma gitmesine rağmen kendisiyle görüşemediğini dilekçesinde belirtmişti.
Aynı dilekçede yaşadığı diğer sorunları da anlatan vatandaşın başvurusu üzerine Valilikçe işlem başlatılmıştı. Konuyu biz de gündeme getirmiştik.
Bu sadece bir iletişim eksikliği değil, kamu ciddiyetine gölge düşüren bir tablo.
Çünkü devlet, vatandaşa uzaklaştıkça değil; vatandaşa ulaştıkça güçlenir.
Bazı yöneticilerin WhatsApp yazışmalarında “okundu bilgisi”ni kapatması da dikkat çekiyor.
Vatandaş mesaj atıyorsa, en azından bir cevap bekler. Belirsizlik değil, muhatap ister.
“Görmedim” bahanesi, bir noktadan sonra “görmezden geliyorum” düşüncesine yol açar.
Açık konuşalım:
Makamlar susma yeri değil, çözüm üretme yeridir.
Telefonlara çıkmayan, mesajlara dönmeyen bir yönetici yalnızca bir aramayı değil, vatandaşın güvenini de cevapsız bırakır.
Vatandaşa kapısını kapatan, kamu görevini de eksik bırakır.
Elbette görevini hakkıyla yapan, halktan kaçmayan ve vatandaşa ulaşılabilir olan müdür ve idarecilerimizi tenzih ediyor, kendilerini kutluyoruz.
Cahit Akdoğan Yazdı; Giresun’da Ulaşılamayan Müdürler
0
21

21
